گلی که با آدم حرف میزند!

چهرهٔ معصوم نازدانه شهیده زهرا گلپایگانی (نوه امام شهید) به‌جای همهٔ کسانی حرف می‌زند، که خود قادر به سخن‌گفتن نیستند.

ایثارآنلاین- در رمان "هنری و اوگن، اثر نوالیس"به نمادی آرمانی موسوم به گل کبود "Blaue Blume" به‌مثابه سمبل عشق و اندوه اشاره شده و چنان‌که "بابک احمدی" نگاشته، «گل کبود نماد عشق و اندوهی است که زندگی خوانده می‌شود، تصویری از راز و رمزی که زندگی را به هنر می‌پیوندد.
 این گل فراتر از گیاه و در حقیقت، والاترین آرمان و آرزوی انسان است. از این منظر «هرجا کودکان باشند زندگی از آنجا آغاز می‌شود.»

و به قول"آرنت"، «دلگرم‌کننده‌ترین پیام وضع بشر یادآوری زادگی "natality" بشری و معجزهٔ آغاز است.»
 امر"زادگی" در ساختار اندیشهٔ آرنت ناظر به آفرینندگی و چشم‌انداز آینده است؛ به‌گونه‌ای که آدمی نه تماشاگر منفعل تاریخ بلکه بازیگر فعال صحنه زندگانی است، ایضاً، "گل آبی"نیز بیانگر چشم‌انداز فردای بهتر و تحقق آرمان است.
 به‌هرحال، معنی سخن‌گفتن نازدانه می‌تواند این باشد:
 امید همواره زنده است و آدمی‌زاده همواره" آغازگر" کاری نو است....

برای پرهیز از اطالهٔ کلام با ارجاع خوانندگان بسیار فهیم و فرهیختهٔ این سطور به آثار مذکور، اما در مورد اشقی‌الاشقیا و ستیز بی‌امان باقدرت اسلام سیاسی فقاهتی در آغاز فصل سوم باید تأکید کرد:
 «اکنون شبحی بر سراسر جهان جاری است، و آن درهم‌ریزی و تعریف مجدد مفاهیم است و باید هشیار بود تا شبح یا تکانه‌های الکترونیک و"قال و مقال"، «دو هنجار غالب مدیریت هیئتی و بازاری» که متأسفانه این روزها در مواردی معدل عمومی چشمگیر ندارند، بر مسیر تاریخ فردا اثر نگذارد