دسترسی غیر مجاز





دکتر حسین آبشاهی ـ رئیس قرارگاه اجرایی گام دوم انقلاب ـ نخستین چهرهای است که در میان جمع سخن میگوید. روایت او بیشتر از آنکه صرفاً یک موضع سیاسی باشد، تلاشی برای ترسیم افق تاریخی انقلاب است.
او در سخنانی مفصل، شهادت رهبر پیشین را «نقطه عبور یک دوره تاریخی» توصیف میکند و میگوید در نگاه او، انقلاب اسلامی همواره در حال حرکت میان سه مرحله بوده است: تثبیت، مقاومت و تمدنسازی.
آبشاهی تأکید میکند که آنچه در خیابانهای شهرهای ایران دیده میشود، تنها تجمعی احساسی نیست، بلکه نشانهای از آمادگی یک جامعه برای عبور از مرحلهای دشوار از تاریخ خویش است. به باور او، حضور گسترده مردم در شهرها نشان میدهد که ساختار اجتماعی انقلاب هنوز بر پایه یک پیوند عمیق میان مردم و آرمانهای تاریخی آن استوار است.
او در ادامه بیعت با رهبر جدید را در چارچوب همین نگاه تاریخی توضیح میدهد و میگوید: درک این بیعت بدون فهم مسیر کلی انقلاب ممکن نیست؛ مسیری که در روایت او از انقلاب ۱۳۵۷ آغاز شده، از دهههای مقاومت عبور کرده و اکنون به مرحلهای رسیده که برخی آن را «مرحله زمینهسازی تمدنی» مینامند.
در بخش دیگری از سخنانش، آبشاهی از مفهوم «انتظار فعال» سخن میگوید؛ مفهومی که در ادبیات برخی جریانهای فکری انقلاب به معنای تلاش برای آمادهسازی جامعه برای ظهور عدالت جهانی تفسیر شده است. او در این روایت معتقد است که بسیاری از نیروهای اجتماعی که در خیابانها حضور دارند، این حضور را نه صرفاً واکنشی سیاسی، بلکه نوعی مشارکت در همان انتظار فعال میدانند.

در ادامه ، دکتر محسن خلیفه ـ معاون اجرایی قرارگاه ـ زاویه دیگری از این رخداد را برجسته میکند. او تمرکز سخنان خود را بر «نقش جامعه» در لحظات بحرانی تاریخ میگذارد.
خلیفه در سخنانش تأکید میکند که در بسیاری از انقلابهای جهان، لحظه انتقال قدرت لحظهای شکننده است؛ زمانی که شکافهای اجتماعی میتوانند آینده یک نظام سیاسی را بهکلی تغییر دهند. اما او معتقد است آنچه در ایران رخ داده دقیقاً نقطه مقابل چنین الگوهایی است.
به گفته او، حضور گسترده مردم در خیابانها و دفاع آنها از موجودیت انقلاب و جمهوری اسلامی بهنوعی «بازتعریف نقش جامعه در سیاست» تبدیل شده است. خیابان در این روایت دیگر صرفاً فضای اعتراض یا بحران نیست، بلکه به نمادی از مشارکت اجتماعی در دفاع از هویت جمعی بدل شده است.
خلیفه در ادامه سخنان خود بیعت با رهبر جدید را در همین چارچوب توضیح میدهد و آن را «نوعی استمرار اراده جمعی» مینامد. او معتقد است که اگر این حضور مردمی نبود، بسیاری از سناریوهایی که در تحلیلهای بینالمللی درباره آینده ایران مطرح میشد، میتوانست مسیر متفاوتی پیدا کند.

همچنین جانباز داوود نظام اسلامی ـ مسئول حوزه ایثارگران و جانبازان قرارگاه ـ از زاویهای متفاوت سخن میگوید. او نقش ایثارگران و خانوادههای شهدا را در چنین لحظاتی برجسته میکند.
به گفته او، حافظه تاریخی انقلاب تا حد زیادی در میان همین گروهها حفظ شده است؛ کسانی که تجربه مستقیم سالهای جنگ و تحولات اولیه انقلاب را با خود حمل میکنند. در این روایت، حضور آنان در میان جمعیت خیابانها نوعی پیوند میان نسلهای مختلف جامعه ایجاد میکند.
جانباز داوود نظام اسلامی، در پایان سخنان خود تأکید میکند که بسیاری از این افراد مسیر آینده انقلاب را در چارچوب همان آرمانی میبینند که سالها پیش برای آن فداکاری کردهاند؛ آرمانی که در ادبیات آنان اغلب با مفاهیمی چون عدالت جهانی و انتظار پیوند خورده است.
بدین ترتیب اعضای قرارگاه اجرایی گام دوم انقلاب تصویری از جامعهای ارائه میدهند که در یکی از حساسترین لحظات تاریخی خود قرار گرفته است. شهادت رهبر پیشین و آغاز دورهای تازه از رهبری، در نگاه این شخصیتها نه صرفاً یک تغییر سیاسی، بلکه بخشی از روندی طولانی در تاریخ معاصر ایران تلقی میشود.
آنچه در این روایت بیش از همه برجسته است، نقش جامعه و حضور مردم در شهرهاست؛ حضوری که در نگاه آنان میتواند مسیر آینده انقلاب را شکل دهد و آن را به مرحلهای تازه از تاریخ خود وارد کند.

در ادامه ، امیر سرتیپ آزاده جانباز حسین یاسینی ـ عضو شورای مرکزی قرارگاه ـ تصویری اجتماعیتر از وضعیت کشور ارائه میدهد.
او در سخنان خود تأکید میکند که آنچه در شهرهای ایران دیده میشود، صرفاً تجمعهای سیاسی نیست؛ بلکه نوعی همبستگی اجتماعی است که در شرایط بحرانی خود را آشکار کرده است. به باور او، بسیاری از شهروندان که شاید در شرایط عادی کمتر در عرصه عمومی دیده میشوند، در چنین لحظاتی احساس میکنند بخشی از یک سرنوشت مشترک هستند.
یاسینی میگوید: شهرها در چنین مقاطعی به «آینه احساسات جمعی» تبدیل میشوند؛ جایی که مردم با حضور خود نشان میدهند چگونه هویت ملی و باورهای مشترک میتوانند در لحظات حساس به نیرویی تعیینکننده بدل شوند.
او همچنین بیعت با آیت الله سید مجتبی خامنه ای (حفظه الله) را بخشی از همین فرآیند میداند؛ فرآیندی که در آن جامعه تلاش میکند میان گذشته، حال و آینده خود پیوندی تازه برقرار کند.

سردار محسن ایزدخواه (پیما)، عضو دیگری از شورای مرکزی قرارگاه بیشتر بر بُعد بینالمللی ماجرا تمرکز میکند. او معتقد است که بسیاری از تحلیلگران خارجی تصور میکردند چنین لحظهای میتواند آغاز دورهای از بیثباتی در ایران باشد.
او میگوید آنچه رخ داد دقیقاً برخلاف چنین پیشبینیهایی بود. به باور او، حضور مردم در شهرها به نوعی پیام روشن درباره انسجام داخلی کشور تبدیل شد.
ایزدخواه تأکید میکند که در تاریخ معاصر، بسیاری از کشورها در لحظههای مشابه دچار شکافهای عمیق شدهاند، اما در این روایت، جامعه ایران تلاش کرده است این لحظه را به فرصتی برای نمایش همبستگی تبدیل کند.

دکتر محمدرضا رحیمینسب، دیگر عضو شورای مرکزی قرارگاه، نگاهی تحلیلی ارائه میدهد. او معتقد است که پس از گذشت دههها از آغاز انقلاب، این پدیده دیگر صرفاً یک تحول سیاسی نیست، بلکه به بخشی از روایت تاریخی جامعه ایران تبدیل شده است.
به گفته او، بسیاری از نسلهای جدید انقلاب را نه از طریق تجربه مستقیم، بلکه از طریق روایتها، خاطرات و نمادهای آن شناختهاند. به همین دلیل، لحظههایی مانند شهادت رهبر پیشین و انتقال رهبری میتواند به لحظاتی تعیینکننده در بازتعریف این روایت تبدیل شود.
رحیمینسب در ادامه توضیح میدهد که حضور مردم در خیابانها در چنین لحظاتی به معنای بازخوانی همین روایت تاریخی است؛ نوعی یادآوری جمعی از اینکه جامعه هنوز خود را بخشی از همان داستان بزرگتر میداند.
ایثارآنلاین جامعه مجازی شهیدان آزادگان جانبازان و ایثارگران کشور
تهران -خیابان پاسداران-خیابان گل نبی-خیابان ناطق نوری - ساختمان قرآن و عترت-پلاک 56- بلوک B-طبقه چهارم- واحد 24
کد پستی: 1947755657




.jpg?w=280)